Hirudoterapia

Hirudoterapia to sposób leczenia wykorzystujący naturalne właściwości pijawek.
Pijawka jest obecnie najsilniejszym znanym lekiem poprawiającym układ krążenia człowieka!


Główne mechanizmy lecznicze pijawek


  1. Moment przekłucia się przez skórę (uszczypanie, ból) – zasada akupunktury Drażnienie odpowiednich receptorów nerwowych w skórze człowieka daje sygnał do mózgu, mobilizując go do działania mającego na celu zwalczyć patologię bądź jej zapobiec. Przystawienie pijawki odczuwalne jest jako uszczypnięcie (porównywalne do ugryzienia komara), przechodzące w lekkie pieczenie.
  2. Lecznicze działanie substancji farmakologicznych zawartych w gruczołach pijawek (po przekłuciu skóry) Po przekłuciu skóry pijawka zaczyna uwalniać do układu krwionośnego swoje substancje chemiczne o działaniu leczniczym, które syntetyzuje w swoim ciele. Najbardziej znaną substancją jest hirudyna (działanie przeciwkrzepliwe i antykoagulacyjne).
  3. „Upust” krwi Spowodowany jest działaniem pijawek, mobilizuje do pracy układ krążenia człowieka oraz aktywizuje siły obronne do walki z procesem chorobowym.

Kuracja trwa do momentu odczepienia się pijawki od miejsca przystawienia – od 15 minut do 1,5 godziny.


 Wskazania


  • urazy: stłuczenia, krwiaki, skręcenia, zwichnięcia, naderwania mięśni i ścięgien, złamania, stany pooperacyjne, rany, oparzenia, odmrożenia
  • bóle układu kostno-stawowego: choroba zwyrodnieniowa stawów, zespół bólowy kręgosłupa (lędźwiowego, szyjnego i piersiowego), zespół bólowy barku, bóle stawów (kolan, łokci, nadgarstków, stawów międzypaliczkowych i stóp), bóle bioder
  • choroby układu żylnego: żylaki kończyn dolnych, uczucie ciężkości nóg, parestezje, obrzęki, zakrzepy.

 Terapia


W terapii stosuje się wyłącznie pijawki lekarskie (Hirudo medicinalis), które pochodzą z laboratoryjnej hodowli, posiadającej unijne certyfikaty. Pijawka jest używana wyłącznie jeden raz. W czasie wizyty przystawiane jest od 3 do 8 pijawek. Ilość pijawek i zabiegów ustalana jest indywidualnie do każdego pacjenta w zależności od rodzaju dolegliwości, chorób współistniejących, reakcji organizmu i wagi osoby. Po zabiegu w miejscu przystawienia pijawki pozostaje mała ranka, z której może sączyć się krew do 24h. W miejscu ugryzienia pijawki odczuwalne jest swędzenie. Miejsce po przystawieniu pijawki należy chronić przed zamoczeniem oraz przynajmniej przez 2 dni po terapii nie należy przeciążać fizycznie organizmu.


 OFERUJEMY ZABIEGI Z PIJAWKAMI W ZAKRESIE NASTĘPUJĄCYCH CHORÓB


  •  choroby i bóle serca, nadciśnienie, niedociśnienie,
  • choroby płuc i oskrzeli, choroby przewodu pokarmowego,
  • choroby wątroby, wrzody żołądka i dwunastnicy,
  • wysoki cholesterol, alergie, choroby skóry,
  • żylaki, zakrzepowe zapalenie żył,
  • chorobę niedokrwienną, hemoroidy
  • zespół napięcia przedmiesiączkowego
  • choroby kobiece, bezpłodność
  • rwę kulszową, zapalenie korzonków, bóle stawów
  • obrzęki powypadkowe, krwiaki i zakrzepy
  • choroby nerek, prostatę, impotencję
  • choroby kręgosłupa (bóle),
  • agresję, histerię, nerwice, depresję.

Cennik: 60 zł-100zł  w zaleznosci od czasu trwania zabiegu,
pierwszy zabieg często bywa parogodzinny + 20zł (1 pijawka)


STOSOWANIE PIJAWKI LEKARSKIEJ W MEDYCYNIE – HIRUDOTERAPII


Pijawki nie stanowią panaceum na wszystkie choroby, ale skutecznie leczą i działają na: krwiaki i zakrzepy, hemoroidy, niedociśnienie, nadciśnienie, choroby skóry, choroby i bóle serca, zakrzepowe zapalenie żył, rwę kulszową, żylaki, trudno gojące się rany, wysoki cholesterol, choroby płuc i oskrzeli, choroby wątroby, wrzody żołądka i dwunastnicy, choroby przewodu pokarmowego, alergie, procesy starzenia, udary, chorobę niedokrwienną, choroby kobiece, bezpłodność, zapalenie korzonków nerwowych, bóle stawów, obrzęki powypadkowe, choroby nerek, prostatę, impotencję, choroby kręgosłupa (bóle), agresję, histerię, nerwice, depresję, niektóre nowotwory. Stwierdzono skuteczność w leczeniu paradontozy. W 1996 roku udokumentowano badaniami naukowymi korzystne działanie hirudozwiązków (surowych ekstraktów z pijawek) na potęgowanie wzrostu komórek nerwowych (neuronów). W związku z tym faktem duże nadzieje wiąże się z możliwością leczenia poporodowych porażeń mózgowych u dzieci oraz choroby Parkinsona i Alzheimera. Ostatnio prowadzone również z powodzeniem leczenie cellulitisu przy pomocy pijawki lekarskiej, osiągnięto też pomyślne wyniki w terapiach związanych z bezoperacyjnym powiększaniem penisa u mężczyzn. Metody obu tych terapii chronione są patentowymi świadectwami ochronnymi. Pijawki są również bardzo często użytkowane przy replantacjach,palców, kończyn, piersi, skóry, uszu, przy kuracjach odmładzających, itp.


ISTOTNE ZWIĄZKI WYTWARZANE PRZEZ PIJAWKI LEKARSKIMI,
DZIĘKI KTÓRYM PIJAWKI MAJĄ ZBAWIENNE DZIAŁANIE


HIRUDYNA to najbardziej znany produkt pijawki Hirudo medicinalis i równocześnie najlepszy z występujących lek przeciwzakrzepowy. hirudyna – substancja białkowa hamująca krzepnięcie krwi. Jej bardzo aktywne oddziaływanie uzyskiwane, dzięki współpracy z innymi wytworami gruczołów ślinowych pijawki, między innymi z: hementeryną, hementyną, i antystatyną. Każda dojrzała pijawka Hirudo medicinalis ma w sobie około 285 At-U hirudyny (Markwardt 1967), jednakże jej miara zależy od czasu, jaki upłynął od ostatniego karmienia pijawki i największą osiąga w 150. dniu życia (Zapkuvene i Sinyavichene 1967). Badania pod kątem skuteczności działania nie wykazały żadnych działań ubocznych czystej hirudyny (Markwardt, Hauptmann, Nowak, Klesson i Walsmann 1982). U osób z chorobami krwi hirudyna to o wiele lepszy antykoagulant (w dawce 1000 At-U/na kg masy ciała przez godzinę) niż powszechnie używany w medycynie wielocukier heparyna czy otrzymywana z koniczyny dikumaryna. Ma to związek szczególnie przy braku lub niskim poziomie antytrombiny III we krwi i tworzących się skrzepów śródnaczyniowych,wstrząsów septycznych, niewydolności nerek lub różnych swoistych przypadków dziedzicznych.

BDELINA inhibitorem proteaz, takich trypsyna, chymotrypsyna i plazmina, które są czynnikami stanów zapalnych i ich rozprzestrzeniania się w tkankach. Występuje w dwóch odmianach –  bdelina A i bdelina B. Interesujący jest fakt, że bdelina i hirudyna mają dokładnie przeciwne działanie na proces krzepnięcia krwi.

HIRUSTAZYNA jest kolejnym zidentyfikowanym niedawno antykoagulantem produkowanym przez Hirudo medicinalis. Należy do związków organicznych zaliczanych do rodziny antystazyn. Jest inhibitorem sieci kalikreinowych, trypsyny, chymotrypsyny i katepsyny G.

APYRAZA jest potężnym fermentem, upłynniającym krew (zmniejszającym jej lepkość).

ANTYELASTAZA – ogranicza działania elastaz, enzymów, które degradują skórną elastynę. Antyelastaza spowalnia bardzo skutecznie procesy starzenia się skóry.

LIPAZY i ESTERAZY to substancje powodujące rozkład tłuszczów.

HEMENTYNA fibrynogenolityczny enzym, który  zapobiega krzepnięciu krwi oraz rozkłada (inkoagulować) utworzone już zakrzepy. Hermentyna wytwarzana jest w dużych ilościach przez oba gruczoły ślinowe pijawki Haementeria ghiliani. Z obu gruczołów ślinowych pijawki Haementeria ghilianii można wyodrębnić do 4,5 mg białka, z którego 2,8% to hementyna. Jedna pijawka posiada hementynę zdolną inkoagulować do 300 ml krwi. Nie ustalono  w sposób jednoznaczny, czy Hirudo medicinalis także produkuje istotne ilości hementyny.

GILANTYNA wyizolowana z  gruczołów ślinowych pijawek Haementeria ghilianii. Działa jako antykoagulant i silny lek antyprzerzutowy. Bardzo aktywny inhibitor czynnika Xa.

EGLINA silnie działa przeciwzapalnie (inhibitorem czynników stanów zapalnych) Jest bardzo aktywnym antyutleniaczem, potężnym inhibitorem proteaz, takich jak elastaza i katepsin G, uwalnianych przez ludzkie różnopostaciowo-jądrowe granulocyty, co pozwala natychmiast ukazywać urazy oraz pooperacyjne stany zapalne i skutecznie je powstrzymywać. Egliny rozkładają także chymotrypsynę i subtylizynę – proteazy produkowane przez bakterię Bacillus subtilis. W badaniach wykazano ich efektywność w leczeniu niektórych tików nerwowych oraz wrzodów śródbłonka jelit i nieswoistego rozkładu białek związanych z posocznicą (Von Bary 1979; Seemuller 1979).

ANTYELASTAZA – ogranicza działania elastaz, enzymów, które niszczą skórną elastynę. Antyelastaza opóźnia bardzo skutecznie procesy starzenia się skóry.

HIRUSTAZYNA to kolejny rozpoznany niedawno antykoagulant produkowany przez Hirudo medicinalis. Należy do związków biologicznych zaliczanych do rodziny antystazyn. Jest inhibitorem sieci kalikreinowych, trypsyny, chymotrypsyny i katepsyny APYRAZA świetny ferment, upłynniający krew (zmniejszającym jej lepkość).

DESTABILAZA jest fermentem cechującym się silnym działaniem przeciwagregacyjnym, który powoduje rozkładanie zakrzepłej krwi, co otwiera nowe drogi i możliwości dla hirudoterapii. Destabilaza posiada także unikalną substancję niskocząsteczkową PROSTOGLANDYNĘ (podobną do PROSTACYCLINY). Utrzymuje ona w dobrym stanie i regeneruje naczynia krwionośne, przewód pokarmowy.Oprócz tego reguluje poziom cukru we krwi. Najbardziej zagadkowa w działaniu prostaglandyny jest „samoregulacja” ciśnienia krwi. Jeśli jest ono za niskie – zostaje podwyższone, jeśli natomiast jest zbyt wysokie – zostaje samoczynnie obniżone do stanu optymalnego. Nie jest jeszcze w sposób ostateczny wyjaśniony mechanizm tego działania i jest on przedmiotem ciągłych dociekań naukowych.

ANTYBIOTYK CHLOROMYCETYNA – posiada bardzo silne działanie przeciwbakteryjne. Wytwarzany jest on przez żyjącą w symbiozie z pijawką lekarską swoistą bakterię. Do tej pory uważano, że bakteria ta to Aeromonas hydrophila. Pod tą nazwą jest ona nadal opisywana w literaturze oraz w wielu nawet współczesnych publikacjach. Po zastosowaniu najnowszych szczegółowych badań genetycznych wykazano, że ten mikroorganizm to bakteria Aeromonas veronii biotyp sobria. Taką samą bakterię wykryto w przewodzie pokarmowym żywiących się krwią nietoperzy wampirów Desmodus rotundus, zamieszkujących Amerykę Południową. Antybiotyk chloromycetyna okazał się być bardzo skuteczny przy leczeniu wrzodów (Catterina 1897; Muhling 1899; Weiler 1949), powracającej gorączki (Weiler 1949), tężca, zapalenia opon mózgowych, zakażenia bakterią streptococcal tularaemii (Weiler 1949) oraz przeciw zakażeniom Staphylococcus aureus (Weiler 1949). Kultura bakteryjna Aeromonas veronii biotyp sobria in vitro zabija prątki gruźlicy (Schweizer 1936), likwiduje dyzenterię oraz chroni przed błonicą i innymi chorobami (Busing 1953).

HIALURONIDAZA jest substancją o podwójnym działaniu. Jest silnym antybiotykiem oraz czynnikiem umożliwiającym szybkie przenikanie przez błony komórkowe sąsiadujących ze sobą komórek i tkanek ciała. Świadomość istnienia substancji o takim działaniu miał Heidenhain już w 1891 roku, ale dopiero późniejszy laureat Nagrody Nobla Claude (1937, 1940) przyjrzał się bliżej temu zjawisku i odkrył silne działanie rozszerzające i rozpulchniające wyciągów z pijawek na tkanki ciała i skórę. Ciekawą właściwością tego enzymu jest rozpuszczanie związków wielocukrowych tworzących ścianki przetrwalników wielu mikroorganizmów. W doświadczeniach swych Hist z powodzeniem leczył hialuronidazą zakażenia otrzewnej u myszy i świnek morskich, natomiast Bagdasarova już w 1969 roku skutecznie leczyła nią jaskrę u ludzi.

LIPAZY I ESTERAZY to czynniki powodujące rozkład tłuszczów. SUBSTANCJA ROZSZERZAJĄCA NACZYNIA KRWIONOŚNE – bardzo podobna do histaminy, bliżej nie zidentyfikowany jeszcze związek biologiczny. Fakt rozszerzania naczyń krwionośnych pod wpływem wydzieliny gruczołów ślinowych pijawki Hirudo medicinalis jako pierwszy wyjaśnił i opisał w 1939 roku Lindemann. Było to potwierdzeniem wcześniejszych obserwacji (Magnus 1928), że wokół miejsca ugryzienia przez pijawkę następuje powiększanie się naczyń włosowatych.

SUBSTANCJE ZNIECZULAJĄCE – nie zidentyfikowane bliżej silne czynniki przeciwbólowe. Przypuszcza się, że oddziałanie przeciwbólowe tych substancji wynika z dużej atrakcyjności dla ludzkiego mózgu NEUROPEPTYDÓW produkowanych przez pijawkę. Neuropeptydy zawierają ENDORFINY, znane powszechnie jako HORMONY SZCZĘŚCIA. Poza efektami przeciwbólowymi endorfiny te powodują likwidację uczucia niepokoju i euforii oraz uspokojenie, usuwają psychiczne oraz fizyczne uzależnienia, usuwają złe samopoczucie, nudności, depresję i inne objawy zaobserwowane u osób uzależnionych od narkotyków i alkoholu.

NEUROTRANSMITERY – związki biochemiczne normalizujące przepływy impulsów elektrycznych w komórkach nerwowych. Należą do nich dopamina, serotonina, acetylocholina oraz enkefalina. Mają one ogromny wpływ na ograniczenia w odczuwaniu bólu oraz zmiany w zachowaniu polegające na uwolnieniu od niepokoju bądź depresji, wywoływaniu snu, a także potężnych emocjonalnych i czuciowych doświadczeń, ale bez behawioralnego pobudzenia, psychozy lub obłędu, powodowanego przez narkotyki typu LSD czy amfetaminę.

SUBSTANCJE ANTYNOWOTWOROWE. W doświadczeniach naukowych prowadzonych na myszach z wszczepionym laboratoryjnie nowotworem mięsaka T 241 uzyskano wstrzymanie rozwoju guzów nowotworowych, a także ich cofanie się po zastosowaniu ekstraktu z gruczołów ślinowych pijawek Dotychczas nie została rozpoznana substancja lub substancje o tych niezwykle ciekawych właściwościach.


 PRZECIWWSKAZANIA DO STOSOWANIA PIJAWEK


Bezwzględnie pamiętać należy, że:

  1. Nigdy nie stawiamy pijawek kobietom w ciąży. Zawarte w wydzielinie gruczołów ślinowych pijawek hirudozwiązki mogą wpływać na przebieg rozwijającej się ciąży, a w skrajnych przypadkach powodować poronienia.
  2. Nie przystawiamy pijawek ludziom chorym na hemofilię, wykazującym symptomy skrajnego wyniszczenia organizmu, a także będącym pod wpływem alkoholu lub narkotyków.
  3. Nigdy nie przystawiamy pijawek pacjentom będącym w trakcie leczenia farmakologicznego z wykorzystaniem antykoagulantów. Zabieg hirudoterapii w takim przypadku może być przeprowadzony dopiero po przerwie trwającej przynajmniej tydzień. W przeciwnym razie krwawienie z ranki, gdzie przyssana była pijawka, może trwać bardzo długo (nawet do 48 godzin).
  4. Należy zachować szczególną ostrożność w przypadkach, gdy ciśnienie krwi wynosi 60/80 lub nieco mniej. Po seansie hirudoterapii prawie zawsze u pacjentów występują zawroty głowy i osłabienie ogólne.
  5. Nie przeprowadzamy zabiegu hirudoterapii przy silnej anemii.
  6. Bardzo ostrożnie przeprowadzamy sesje hirudoterapeutyczne alergikom, gdyż mogą oni być uczuleni także na hirudozwiązki. U takich pacjentów przy pierwszym seansie przystawiamy maksymalnie 4 pijawki.
  7. Z założenia nie leczymy pijawkami dzieci poniżej 10. roku życia. Wyjątek stanowić mogą tylko przypadki bardzo szczególne oraz replantacje.

 TECHNOLOGIE HIRUDOTERAPEUTYCZNE


Współczesna hirudoterapia wykorzystuje ponad 20 technologii (sposobów), w oparciu o które prowadzi się seanse lecznicze z wykorzystaniem pijawek lekarskich. Istnieje także wiele sposobów umożliwiających lokalizację miejsc przystawiania pijawek przy różnych rodzajach schorzeń i dysfunkcji organizmu. W dużej mierze zależą one od fizjologicznego sposobu, w jaki pijawki mają najskuteczniej oddziaływać na organizm chorego przy leczeniu tego akurat, ściśle określonego schorzenia.

Mogą to być:

  • Technologia leczenia miejscowego – przy której wykorzystuje się silne działanie produkowanej przez pijawkę bliżej nie określonej jeszcze substancji rozszerzającej naczynia krwionośne i komórki oraz hialuronidazy, zwiększającej bardzo znacznie przenikanie przez błony sąsiadujących ze sobą komórek i tkanek ciała ważnych biologicznie pozostałych związków produkowanych przez gruczoły ślinowe pijawki, a także stosowanych miejscowo środków leczniczych. Zasięg oddziaływania miejscowego ma oczywiście ograniczone rozmiary i rozciąga się na obszar około 2,5 – 3 cm wokół miejsca przystawienia pijawki lekarskiej.
  • Hirudokompleksoterapia – technologia leczenia kompleksowego, obejmująca najbardziej efektywne terapeutycznie, a zarazem bezpieczne obszary ciała, wykorzystywane przy różnych technologiach hirudoterapeutycznych. Metoda ta jest swoistym kanonem w leczeniu większości chorób przy pomocy pijawek lekarskich. Doskonale nadaje się także do terapii profilaktycznych i uważana jest obecnie w świecie za najbardziej ekskluzywną oraz skuteczną technologię hirudo-terapeutyczną.
  • Hirudohemoterapia – oddziaływanie poprzez system krwionośny człowieka. Technologia ta, wykorzystując odpowiednio usytuowane punkty oraz strefy na ciele człowieka, pozwala na szybkie wprowadzenie do krwiobiegu osoby poddającej się terapii niezbędnej ilości hirudozwiązków, które zaczną leczniczo oddziaływać na głęboko usytuowane, odpowiednie dla określonego schorzenia, organy wewnętrzne organizmu.
  • Hirudoenergoterapia – oddziaływanie na system energetyczny człowieka poprzez rozmieszczone na ciele centra energetyczne. Tą metodą można korygować zaburzenia w gospodarce energetycznej ciała ludzkiego, zanim spowodują one widoczne objawy fizyczne i ujawnią się w postaci konkretnej jednostki chorobowej.
  • Hirudorefleksoterapia – oddziaływanie na biologicznie aktywne (refleksyjne) punkty na ciele człowieka, te same, które wykorzystywane są w akupunkturze. Przy metodzie tej, w zależności od schorzenia, oddziałuje się pijawkami na 2 – 3 punkty usytuowane na jednym z 12 głównych meridianów.
  • Hirudoneuroterapia – oddziaływanie na system nerwowy pacjenta. Metoda ta, wymagająca bardzo szczegółowej wiedzy o układzie nerwowym, wykorzystuje możliwość oddziaływania (drażnienia) hirudozwiązkami produkowanymi przez pijawki na odpowiednie drogi lub włókna nerwowe, unerwiające interesujące nas z punktu widzenia terapeutycznego organy wewnętrzne lub poszczególne obszary ciała. Duże znaczenie ma tu możliwość oddziaływania na odpowiednie obszary okołokręgowe, skąd wychodzą prawie wszystkie ważne szlaki nerwowe. W technologii tej wykorzystywane są także strefy Haeda.
  • Hirudoimmunoterapia – oddziaływanie bezpośrednie na układ limfatyczny człowieka. Wykorzystuje się tu możliwość stymulacji silnej odpowiedzi immunologicznej na bodźce oraz „oczyszczania” organizmu z czynników chorobotwórczych.
  • Hirudoautohemoimmunoterapia – świadome, kontrolowane zakażanie pacjenta żyjącym w symbiozie z pijawką mikroorganizmem Aeromonas veronii biotyp sobria oraz prowokowanie okresowego bardzo wysokiego, dochodzącego aż do 40 – 41 oC wzrostu temperatury ciała pacjenta. Metoda ta stosowana musi być z wielką rozwagą i pod kontrolą lekarzy medycyny. Obecnie coraz częściej wykorzystywana jest ona przy leczeniu bardzo zaawansowanych i w praktyce bez pozytywnych rokowań chorób nowotworowych.
  • Kąpiele energostymulujące – w których wykorzystuje się 10 do 15 wysuszonych oraz sproszkowanych pijawek lekarskich, dodawanych do wanny podczas kąpieli w wodzie o temperaturze 38 – 40 oC.
  • Hirudourynoterapia – technologia wykorzystująca wodę, w której przetrzymywane były przez 5 do 10 dni czyste i zdrowe pijawki lekarskie, do moczenia lub okładów chorych miejsc na ciele człowieka.
  • Hirudoterapie hybrydowe – w których stosuje się maści i kremy zawierające dodatki wyciągów z pijawek lekarskich; pijawki lekarskie łącznie z terapią bańkową, fitoterapią, apiterapią, larwoterapią i innymi przyrodoleczniczymi metodami leczenia.